Przemówienia i homilie

"Idźcie i oznajmijcie" (por. Mk 16,7)Homilia na Święto Miłosierdzia
(Brzesko - par. Miłosierdzia Bożego - 17 kwietnia 2004)

Bracia i Siostry!
Wiele radosnych motywów zgromadziło nas dziś w kościele pw. Miłosierdzia Bożego w Brzesku. To dziś - w przeddzień święta Bożego Miłosierdzia gromadzimy się w naszej modlitewnej wspólnocie, którą tworzą wolontariusze parafialnych oddziałów Caritas, księża wicedziekani, odpowiedzialni w dekanatach za dzieło Caritas. Są z nami ci, którzy tworzą diecezjalną centralę tej ważnej w Kościele instytucji; są pracownicy poszczególnych placówek Caritas. Jest tutejsza wspólnota parafialna, która cieszy się nowym dziełem społecznym, jakim jest poświęcane dziś parafialne przedszkole. Są osoby konsekrowane, w tym także Siostry Służebniczki, które podejmą pracę z dziećmi przedszkolnymi. Jesteśmy zebrani, aby w radości serca przeżywać prawdę o Bogu bogatym w miłosierdzie.

Bracia i Siostry!
"Objawienie miłości i miłosierdzia ma w dziejach człowieka jedną postać i jedno imię. Nazywa się Jezus Chrystus". Dlatego Święto Bożego Miłosierdzia jest świętem naszego Pana, Jezusa Chrystusa Ukrzyżowanego i Zmartwychwstałego. Nasze spotkanie odbywa się w oktawie wielkanocnej, dlatego przeżywamy je w blasku zmartwychwstania Chrystusa, bo to w Nim i przez Niego Bóg ofiaruje nam miłosierdzie ostateczne, jakim jest nasze życie wieczne i zmartwychwstanie.
Nasze zmartwychwstanie jest złączone z prawdą o zmartwychwstaniu Chrystusa i z niej wypływa. Bóg przez Chrystusa zaprasza do wspólnoty z sobą całego człowieka, z jego duszą i ciałem. Tym samym wychodzi naprzeciw odwiecznym ludzkim pragnieniom wiecznego życia, wiecznego trwania. Boże miłosierdzie przejawia się ostatecznie w przezwyciężeniu granicy śmierci, jakie dokonało się w chwili zmartwychwstania Jezusa.
"W swoim właściwym i pełnym kształcie miłosierdzie objawia się jako dowartościowanie, jako podnoszenie w górę, jako wydobywanie dobra spośród wszelkich nawarstwień zła, które jest w świecie i w człowieku" ( DiM, 6)
To, co dokonało się w zmartwychwstaniu Chrystusa staje się ostatecznie dostępne człowiekowi dzięki Bożej miłości i miłosierdziu. Jest to owo "dowartościowanie"- "podnoszenie w górę" człowieka. Podobnie jak jego stworzenie, także zmartwychwstanie człowieka to niezasłużony dar wszechmocnego i miłosiernego Boga.
Przyjmując ten dar, uświadamiamy sobie wartość naszej ludzkiej natury. Trzeba, abyśmy w naszym codziennym zaangażowaniu się na rzecz drugiego człowieka nie tracili z oczu tej paschalnej perspektywy. Okazując miłość miłosierną drugiemu człowiekowi, czynimy to jako świadkowie zmartwychwstania i zarazem miłosierdzia Bożego.
Zadaniem Kościoła, a więc nas wszystkich, jest przekazywanie światu i człowiekowi orędzia o Jezusie zmartwychwstałym i Bogu miłosiernym poprzez życie tymi prawdami każdego dnia.
To Chrystus zmartwychwstały posyła nas dzisiaj, jak apostołów z Wieczernika, na cały świat, mówiąc: "idźcie i głoście Ewangelię wszelkiemu stworzeniu" (Mk 16,15). Posyła na zwiastowanie Bożej miłości i miłosierdzia. Na głoszenie i świadczenie, że Bóg jest bogaty w miłosierdzie, co objawił najpełniej w swoim Synu, Jezusie Chrystusie, naszym zmartwychwstałym Panu.
Bardzo nam wszystkim, duchownym i wiernym świeckim, potrzeba postawy św. Piotra, opisanej w Dziejach Apostolskich. To on w sytuacji zagrożenia, pełen Ducha Świętego odważnie stwierdza: "nie możemy nie mówić tego, co widzieliśmy i co słyszeliśmy" (Dz 4,20), czego doświadczyliśmy.
Święta siostra Faustyna w Dzienniczku zapisała między innymi to, co przeżyła w czasie świąt Zmartwychwstania Pańskiego w roku 1938: "Przed Rezurekcją uczułam się tak słaba, że straciłam nadzieję, aby wziąć udział w procesji (...) i rzekłam do Pana: Jezu, jeżeli Ci są miłe modlitwy moje, wzmocnij mnie na ten moment (...) - W tej samej chwili uczułam się silna i pewna, że mogę iść razem z siostrami. Kiedy ruszyła procesja, ujrzałam Jezusa w jasności większej niżeli blask słońca. Jezus spojrzał na mnie z miłością i rzekł: Serce mojego serca, napełnij się radością. (...) Kiedy przyszłam do siebie, szłam razem z siostrami w procesji..." (Dz 1668-9).
Niech spotkanie ze Zmartwychwstałym podczas tej Eucharystii i nas napełni podobną mocą i radością, by dawać o Nim świadectwo podczas naszej życiowej procesji. To w obecności Zmartwychwstałego Pana oraz naszych braci i sióstr zmierzamy razem w kierunku domu Ojca.
W naszej modlitewnej wspólnocie dziękujemy dziś za świadków Bożego miłosierdzia w naszym tarnowskim Kościele, jakimi są w szczególny sposób osoby tworzące parafialne zespoły Caritas.
Caritas, Bracia i Siostry, to nie struktury, choć i one są pomocne, Caritas to przede wszystkim ludzie, wierzący chrześcijanie, którzy doświadczyli bogactwa miłosierdzia Boga i dlatego świadczą o Nim słowem i czynem. To świadczenie posiada nieraz - jak się o tym przekonuję podczas wizytacji pasterskich wymiar heroiczny! Bardzo potrzeba dziś takiego świadectwa; świadectwa na wzór apostołów, którzy nie oszczędzając się, a nawet narażając się na oskarżenia lub nawet na śmierć, nie przestawali głosić prawdy o Bożym miłosierdziu i zmartwychwstaniu.
Konieczne jest, by w naszych parafiach coraz więcej było zaangażowanych w dzieło miłości miłosiernej, by właściwie każdy uczeń Chrystusa - katolik wiedział, że Bożego miłosierdzia nie można tylko przyjmować, trzeba też w imię Boga miłosierdzie świadczyć.
Szczególnym miejscem świadczenia tak pojętego miłosierdzia jest rodzina. Środowa Rzeczpospolita - najpoważniejszy jak się wydaje dziennik w Polsce - opublikował wyniki badań nad zjawiskiem bezrobocia w Polsce. Okazuje się, że większość bezrobotnych w naszym kraju utrzymywana jest przez swoich bliskich, przez swoje rodziny i krewnych. Takie postawy to przecież nic innego jak wyraz miłości miłosiernej. Niech tej pomocy towarzyszy i pomoc duchowa, która osoby bez pracy podtrzymuje w chwilach załamań, wzmacnia nadzieje, otwiera nowe horyzonty i dodaje sił, aby nie ustawać w poszukiwaniu zatrudnienia.
Jedną z form duchowej pomocy wobec wszystkich potrzebujących jest okazywanie słowem i życiem prawdy o zmartwychwstaniu Chrystusa i naszym zmartwychwstaniu. Za tę formę duchowej pomocy w szczególny sposób dziękuję osobom duchownym, osobom konsekrowanym, które w zabieganiu o rozwój różnych dzieł miłosierdzia nie zapominają, że najważniejsze jest przybliżanie potrzebującym, zwłaszcza chorym, prawdy o duchowej bliskości Pana zmartwychwstałego.
Słowa wdzięczności kieruję również do etatowych pracowników placówek Caritas i do wszystkich wspomagających nasze dzieła charytatywne. Wszystkim z całego serca Bóg zapłać!

Bracia i Siostry!
Od bieżącego roku wszyscy pracujący w naszym kraju mogą wspomagać dzieła Caritas ofiarą w wysokości 1 procentu do płaconego podatku. Na razie tylko Caritas Polska posiada status organizacji pożytku publicznego i może przyjmować takie ofiary. Wiemy jak bardzo zasłużoną instytucją jest działająca - niejako na nowo od 20 lat Caritas, ile uczyniła dobrego zwłaszcza w dniach klęski powodzi, czy innych nieszczęść. Dziś niewiele się mówi o cichej, ale skutecznej i szerokiej akcji Caritas wobec tych, którzy z różnych względów w nowej sytuacji społeczno-ekonomicznej sobie nie radzą. Społeczeństwo jednak widzi i docenia te działania, czego wyrazem jest poparcie społeczne, jakim w naszym kraju cieszy się w Caritas.
Niech wyrazem tego poparcia będzie także przekazanie 1 % od podatku na cele Caritas. Dziś z kościoła Bożego Miłosierdzia w Brzesku, apeluję do wszystkich pracujących diecezjan o przekazanie tej części swego podatku na Caritas.
Mój apel kieruję także do duchowieństwa - wszak i duchowieństwo płaci w tym kraju podatki - i proszę, aby duchowni dali przykład korzystania z możliwości, jakie daje prawodawstwo naszego kraju i wsparli dzieła charytatywne prowadzone przez Caritas.

Drodzy Bracia i Siostry!
Dzisiejsza Ewangelia ukazała nam spotkanie zmartwychwstałego Jezusa z niewiastami i apostołami. My też za chwilę spotkamy tego samego Pana podczas liturgii eucharystycznej. On, podobnie jak w poranek wielkanocny zwróci się do nas ze słowami: "Idźcie i oznajmijcie" (por. Mk 16,7). Jakby echem tamtych słów było wezwanie Jezusa miłosiernego, kierowane często do siostry Faustyny: "Mów całemu światu, o moim Miłosierdziu".
Idźmy zatem do naszej codzienności i dajmy świadectwo poprzez miłosierną miłość - o miłosierdziu Boga, o tym, że Chrystus zmartwychwstał, prawdziwie zmartwychwstał! A w Nim nasze zmartwychwstanie i życie wieczne. Amen.

KONTAKT

ul. Legionów 30, 
33-100 TARNÓW 
tel. 14/6317320, 14/6317321
fax 14/6317329 
e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

NASZE AKCJE

1% PODATKU

1procent m

Program "Gniazdo"

gniazdo

Wigilijne Dzieło Pomocy Dzieciom

wigilijne-dzielo-pomocy-dzieciom-02

Wielkanocne Dzieło Caritas

Wielkanocne-Dzielo-Caritas

„Chleb za Chleb”

cheb-za-chleb

Program „SKRZYDŁA”

program-skrzydla

Okno Życia

okno-zycia

Bądź widoczny

badz-widoczny

GOSCIE ONLIE

Odwiedza nas 26 gości oraz 0 użytkowników.

media

      RDN NOWY SACZ    TGN    RDN MALOPOLSKA    pit format

   

WSPIERAJA NAS A

      logo gold drop 2016brukbet           suret castorama